Հայոց լեզու

Հայոց Լեզու

Իր բույնը հյուսել էր այգու ամենաբարձր ծառի վրա։
Չմոտենաս իմ բույնին, ձագուկներս կվախենան։
Ճուտը գլուխը բույնից դուրս էր հանել ու սպասում էր մորը։
Այդ թչունին իր ձագուկներով և բույնով կբերեմ, որ իմ այգում ապրի։
Ձագուկները կծկվել էինբնում ու վախեցած, նայում էին։
Գիշերվա փոթորկից հետո ծովը հանգստանում էր։
Մեքէենան մոտենում էր ծովին արդեն լսվում էր նրա շառաչը։
Որոշեց ծովից հեռու ապրել, որ մոռանա այդ դեպքը։
Փոթորկուն ծովով հիանում եմ, բայց և վախենում եմ լեռնացող ալիքներից։
Ամբողջ օրը լողում էր ծովոիմ ու վերադառնալու մասին փեր մտածում։

Ափից, ափ, ափով, ափին։
Նման են իրար քանի որ՝ արմատը ափն է մնացած բառերը հոլոված տեսակներն են։
Շենք, շենքով, շենքում, շենքից, շենքին։
Նման են իրար քանի որ՝ արմատը շենքն է մնացած բառերը հոլոված տեսակներն են։
Գյուղին, գյուղում, գյուղով, գյուղից, գյուղ։
Նման են իրար քանի որ՝ արմատը գյուղն է մնացած բառերը հոլոված տեսակներն են։

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s